Klassieke Homeopathie...'Speurtocht naar gezondheid'

'Speurtocht naar gezondheid' heb ik deze introductie genoemd. Ik ga u het waarom van deze aanhef uitleggen. Om bij het begin te beginnen hebben we eerst het woord homeopathie. Homoeios betekent gelijksoortig.

1 Homeopathie gaat uit van het principe van gelijksoortigheid.

De vraag is dan: welke gelijksoortigheid? Het gaat om de gelijksoortigheid van het middel en de klacht / het ziektepatroon. Hoe kunnen deze gelijksoortig zijn? Allereerst ontdekte men dat een sterke ziekteprikkel een zwakke uitdooft. Dat is iets wat u zelf ook wel eens ervaren heeft: Op het moment dat u een zware hoofdpijn heeft, voelt u de snee in uw vinger niet meer.

Ook duidelijke aantoonbare zaken illustreren dit: vroeger werd syfilis betreden met "kunstmatige malaria" (men liet syfilis patiënten bewust door de malariamug steken): de verwekker van syfilis kon niet tegen de hoge malaria koorts en bezweek. Helaas bezweek de patiënt dan soms weer aan malaria, dus zo'n erg goed idee was dat dus ook weer niet.

Maar bij de malaria ligt wel het begin van het gelijksoortigheidprincipe: kinine een stof die bij geregelde inname bij een gezond persoon intermitterende (wisselende b.v. 1 dag wel koorts, een dag niet en dan weer wel) koortsen geeft, het geneest echter ook die koortsen bij malaria. En daar zijn we dan bij de kern van de zaak:
de gelijksoortigheid.

Er zijn heel veel testen gedaan bij gezonde mensen met homeopathische middelen. Deze heten provings. De homeopathische middelen bleken namelijk bij toediening aan gezonde personen klachtenbeelden op te roepen, die echter kortstondig waren en door de eigen weerstand werden uitgedoofd.

De ontdekker van dit prachtige principe was Samuel Hahnemann (1755-1843), hij beschreef dit alles in het boek "De Organon der geneeskunst"

Al die verschijnselen bij al die middelen zijn opgetekend in de grote bijbel der homeopathie: het repertorium. Dit staat gelukkig nu in een computersysteem en kan daardoor nog met hedendaagse provings van nieuwe middelen aangevuld worden.

De homeopathische materia medica anderzijds bevat de homeopathische middelen, meestal alfabetisch gerangschikt, met daarachter alle klachtenbeelden, vaak naar orgaan gerangschikt.

De hele speurtocht bestaat uit het zo uitgebreid mogelijk opnemen van het (klachten) beeld van de patiënt en zoeken naar het het gelijksoortige beeld in de materia medica. Het middel dat bij een gezond persoon dezelfde klachten oproept is het simillium. Bij de zieke zal het de ziekteverschijnselen uitdoven (sterke prikkel overwint zwakkere prikkel, de ene ziekte dooft de andere uit), wat overblijft is ahw het geneesmiddelenbeeld en dat beeld kan de afweer van de patiënt zelf goed uitdoven: genezen doe je uiteindelijk zelf...maar wel met behulp van...
Dit geldt ook voor de allopathie (de reguliere geneeskunde).

Om echter het gelijksoortige middel te vinden is een uitgebreide amanese (ziektegeschiedenis) (eerste consult) met veel vragen nodig. De homeopaat moet een heel uitgebreid beeld navragen, inclusief behoeften en aversies, familiegeschiedenis, kinderziektes, mentaal beeld, dromen, en alle lichamelijke klachten. Dat kost dus veel tijd ( eerste consult ongeveer 1 uur) en ook nog nawerk (het repertoriseren): het goed passende middel zoeken), maar dan is er ook een goed beeld en kan er een behandelplan worden opgesteld. De volgende consulten kunnen korter zijn, dit hangt af van de reacties die er op het eerste middel geweest zijn.

2 De homeopathische middelen zijn altijd gepotentieerd.

Zoals misschien wel bekend zijn de homeopatische middelen altijd gepotentieerd, d.w.z. verdund en geschud. Zo is een D potentie steeds met 1:10 verdund en bv een D6 is 6x 1:10 verdund, een C30 is 30x 1:100 verdund, een C 200 is 200 x 1:100 en een M is 1000 x 1:100.

Voorbij de C12 kom je voorbij het getal van Avogadro: chemisch is er dan niets meer van de oorspronkelijke stof aantoonbaar, energetisch is er echter des te meer gebeurd. Het blijkt ook dat de dragerstof, de verdunningsvloeistof (meestal gedestilleerd water) een afdruk draagt van het middel. Een energetische afdruk, die dan ook zijn werk doet (bij de patient) op energetisch nivo.

Vaak worden de hogere potenties in steeds hetzelfde glazen flesje (na legen van de vorige verdunning) verdund (de Korsakov methode, enkelglas methode). De Hahneman methode neemt steeds een nieuw flesje.

Voor zelfmedicatie zijn gecompliceerde en/of chronische klachten niet geschikt omdat men daarbij toch gebruik moet maken van de hogere potenties.

Bij kinderziektes, acute griep/verkoudheidsklachten en EHBO gevallen kan men zelf ook met lagere potenties wat bereiken. In de handverkoop treffen we dan ook altijd de lagere ( D) potenties aan.